بانوی مهربان

سلام

جشنواره کریمه اهل بیت که حدود 3 هفته پیش شروع شد و 2 هفته پیش هم به اتمام رسید توجه خیلی ها رو جلب کرد. انصافا کار بی نظیری بود که کمتر تاحالا با این وسعت برگزار  شده بود. جشنواره فرهنگی و هنری کریمه اهل بیت رو سازمان فرهنگ و ارشاد اسلامی شهر برگزار کرد.

حتی خیلی ها باور نداشتند که وسعت کارها و اثرهای هنری که مرتبط با کریمه اهل بیت میشد تا این حد باشد. خیلی ها هم می گفتند شاید این جشنواره مثل باقی جشنواره های فرهنگی مرتبط با این جور مسائل فرهنگی مذهبی محدود به چند کتاب و مقاله و سایر اثرهای متمایز با هنرهای زیبایی چون عکاسی ، فیلم، هنرهای تجسمی و سایر هنر ها باشد، ولی تصمیم بسیار ارزشمند و زیبایی که گرفته شد آن بود که این قبیل هنرها را با موضوع کریمه اهل بیت تلفیق بدهند.

بی انصافی است اگر نگوئیم جشنواره تاکنون نظیر و مانند نداشته است! بیشتر از 3500 طرح هنری فرستادن به این جشنواره کم نیست. حضور هنرمندهای سرشناس و برتر در هر رشته در بخش مسابقه این جشنواره نشانگر چه چیزی می توانست باشد جز اینکه موضوع کریمه اهل بیت برای آنها مهم است و هنرمندان علاقه زیادی دارند برای ارائه هر چه بیشتر اثرهایی من باب همین موضوع.

جشنواره های باشکوه و قشنگی مثل جشنواره کریمه اهل بیت به مسئولان این را ثابت کرد که باید به هنرمندان بها داد و از آنها حمایت کرد. هنرمندان ایران،هنرمندانی متعهد هستند که قلبشان به عشق اهل بیت می تپد. کمی حمایت و کمی جهت دهی به فعالیت های هنری آنها کافیست تا این خانواده نورانی به دنیا معرفی شوند.

(باید از همه عذرخواهی کنم که نشد زودتر این جشنواره و نمایشگاه رو که در شبستان نجمه خاتون برگزار شد معرفی کنم. نمی ذارن...واقعا بعضی وقتها با کمبود شدید وقت مواجهم...)

سلام

حتما تا حالا فیلم هایی که مخصوصا دینی و مذهبین یا از یه مجلس و محفل مذهبی گرفته شدن رو که از ده بیست سال پیش یا شایدم بیشتر هست تماشا کردین.یکی از دوستان می گفت وقتی که این فیلم ها رو نگاه می کنیم یه معنویت خاصی تو فیلما حس می کنیم، آدم های دل پاک و ساده و رنجدیده اون زمان چه حسی داشتن توی این مراسم ها! حالا هم این فضا هست اما شاید کمرنگ تر شده...نمی دانم...  شاید خدای ناکرده کمی هم رنگ و بوی تزویر یا تجمل و ظاهر سازی به خودش گرفته! به هر صورت بعضی وقت ها به حال و هوای آدمهای گذشته غبطه می خورم. نه تنها فیلم بلکه در ادبیات و اشعار هم همین حس به من دست داده. بعضی شعرای خیلی قدیمی رو که میخونم می بینم چه حسی داشته شاعرش! خلوص نیت رو میشه قشنگ احساس کرد توی شعراشون!شعرای عرفانی مولوی...شعرای حافظ ...عطار ...

و اما بعد

نمی خوام شعرای بسیار زیبایی که شاعرای این دور و زمون در وصف کریمه اهل بیت گفتن رو نادیده بگیرم! نه اون شعرها هم زیبا و دلنشینن اما شاید شعری زیباتر و پاک تر از شعرهای فتحعلی خان صبا که دور گنبد حرم نوشته شده پیدا نکنید!

بضعه موسی

آتش موسی عیان از سینه سیناستی

یا که ذرین بارگاه بضعه موساستی

بضعه موسی بن جعفر کز روی قدر

خاک درگاهش عبیر طره حوراستی

نوگلی رنگین ز طرف گلشن یاسین بود

آیتی روشن ز صدر نامه طاهاستی

پرتویی از آفتاب اصطفای مصطفی

زهره ای از آسمان عصمت زهراستی

صحن او را هست اقصی پایه عزت چنان

کز شرف مسجود سقف مسجد اقصاستی

پستی از صحن حریمش را به پاطاق حرم

خدایش بیامرزد