همانا من برای اصلاح امت جدم قیام کردم. امام حسین(ع)
به قول آقای صالح علا...سلام به یکان یکان شما عزیزان جان
حدیث بسیار معروفی رو که اون بالا ذکر شد،همه ما شنیدیم و همه ما هم می دونیم این حدیث چیو می رسونه...
امر به معروف و نهی از منکر
تو جوامع اسلامی این کلمه، کلمه ای بسیار آشناست.مخصوصا جامعه ما...اما هر کدوم از ما وقتی این کلمه رو میشنویم یاد چی می افتیم؟
-یاد سختگیری های بزرگترها و بعضا ناراحت شدنمون
- یاد ماشین هایی که هرکدوم بش یه چیزی می گیم.یکی میگه منکرات یکی میگه امر به معروف یا ماشین های بسیج که برای خیلی هامون مایه دردسر( به خوب و بدش کار ندارم!) شده و بعضی هامون هم تا از 60 متری میبینیمش فرار رو بر قرار...
-یا شایدم یاد تلویزیون هامون می افتیم. از صبح که روشن می کنیم تا کله شب...بگذریم...
-بعضی وقت ها هم یاد خودمون می افتیم که گاهی زیاد از حد بی خیال بودیم و همه چیز رو سرسری می گرفتیم! از همه اتفاقاتی که دور و برمون می افته آگاهیم ! اما خودمون رو میزنیم به کوچه...
اینها رو گفتم تا بگم این هفته مثل هفته های دیگه، به اسم امر به معروف و نهی از منکره... معروفی که هنوز خودش به طور صحیح امر نمیشه تا از منکرات جامعه جلوگیری کنه... ایراد از کجاست؟
از تعریف امر به معروفه یا از طرز اجراش؟
ما تو همین دین اسلام، چه در قرآن و چه در احادیث ائمه تو این موضوع چیزی کم نداریم! پس احتمالا بد اجرا میشه(شایدم بگید 100%)
شما هم نظرتون رو بگید تا بحث رو جدی تر دنبال کنیم.
