بانوی مهربان

امروز بیست و هفتم اسفنده... روزی که شما این نوشته رو می خونین می شه چندم؛ نمی دونم؟

ولی الان که دارم می نویسم 363 روز از سال 86 گذشته ... نظر شما رو نمی دونم ولی سالی که گذروندم پر بود از فراز و نشیب... سال عجیب و غریبی بود...

رو هیچ کدوم از کارهایی که می کردم تضمینی وجود نداشت... بعضی وقت ها هم بی برنامگیم می شد عین برنامه... دقیق و منظم... مهارت خاصی هم داشتم در فراموش کردن اشتباهات و شکست هایم (خواستید نظرتون رو بگید که بدونم)

راستی چقدر من امسال ضربه فنی شدم!!! امسال به اندازه موهای سرم !(+موهای سر مبارکتون) آزمایش شدم... از خدای حکیم و رحیم گرفته که همیشه مورد آزمایش و امتحانشیم تا بندگان خدا... خیلی از شماها....خواه، ناخواه... من رو آزمایش کردین!

به خیلی ها امسال کم توجهی کردم! از همه اونها عذرخواهی می کنم و امیدوارم بتونم یه روزی جبران کنم... چه کنیم که جوونیم و کم تجربه!

امسال گرانبها بود برایم به خاطر تجربه هایی که داشتم، شاید به اندازه تمامی سال های عمرم mp3 تجربه ها بود امسال!

درکم از زندگی نسبت به 8 ماه پیش خیلی بهتر شده... ولی افسوس که چرا همان موقع اینطور نبود!...

---------------------------------------------------------

اگر کسی بیاید و بپرسد از من چه کسی امسال خیلی بهت کمک کرد؟

بدون تردید می گویم.....بانوی مهربانم.....حضرت معصومه(س)

امیدوارم شهد شیرین عنایت بانوی مهربان، کریمه اهل بیت را باز هم بچشیم و بچشید.

-------------------------------------------------------

86 را به 87 تحویل می دهیم با امید به خدا و انتظار حقـــــیقــــت

سال خوبی داشته باشید...

محبت های شما را هیچ وقت فراموش نمی کنم...

سال تحویل ما را از دعای خیرتان محروم نکنید(عیدی هم فراموش نشه!)

به ذهنم رسید مسئله ای رو مطرح کنم که شاید خیلی هاتون اون رو احساس کردین!

مسئله ای که کمی ناخوشایند به نظر می رسه ولی خوب متاسفانه مثل خیلی از مسائل حتی پیچیده تر تحمل کردیم... بعضی ها که می گویند ملت ما ملت صبر است و تحمل... شاید و در این موضوع می شه گفت البته...حنما این طوره...

حالا این موضوع چیه و چرا اینقدر سعی کردم مقدمه چینی کنم بر می گرده به چندین و چند سال پیش...

مطمئن هستم همه شمایی که لطف می کنید و به بلاگ بنده سر می زنید حداقل یک بار به یک سفر زیارتی رفتین و خوش گذشته بهتون و حوائج شما هم برآورده شده و حتما بعد از یه زیارت درست و حسابی و شاید بنا به سفارش های قبلی یا بدون سفارش های قبلی قصد کردین یه سر به بازار اون شهر بزنید و سوغاتی بخرین و تقدیم خانواده و دوستان عزیز بفرمائین(البته مشروط بر اینکه جیب هایتان زیادی هم کمرنگ نباشه!)

خوب تازه الان بحث ما شروع میشه... شما هستین و کسبه های دم حرم...

متاسفانه چه در قم و چه در مشهد بعضی بازاری ها واقعا مراعات جایی که هستن و کاسبی می کنن رو نمی کنن!

چه معنی می تونه داشته باشه فهمیدن اینکه مثلا من قمیم یا زائر و مسافر برای کسی که نمی خواد به جز با رزق و روزی حلال زندگی کنه!!!

از اونجایی که احتمال می دم بحث طولانی بشه یعنی هنوز خیلی ادامه داره!!! تازه هنوز نتیجه گیری نکردیم و از تبعات و خسارت هایی که اینگونه کاسبی ها به جامعه وارد میشه نگفتیم...

جهان و کار جهان سر به سر اگر باد است

چرا ز باد مکافات داد و بیدادست

به باد و بود محمد نگر که چون باقیست

ز بعد ششصد و پنجاه سخت بنیاد است

ز باد بولهب و جنس او نمی بینی

که از برای فضیحت فسانه شان یاد است

اگر چه باد سخن بگذرد سخن باقیست

اگر چه باد صبا بگذرد چمن شادست

تو با خبر نشوی گر کنم بسی فریاد

که از درون دلم موج های فریادست

اگر تو بحر ببینی و موج بر تو زند

یقین شود که نه بادست ملک آباد است

و چه خوب گفتی مولانا(ره) ... و نه ششصد و پنجاه بلکه بعد از هزار و چهارصد سال این نور روشنتر و روشنتر می شود و پهنه گیتی را در می نوردد...

{اسلام و حقایق و معارف این دین روز به روز برای بشر آشکارتر می شود و دنیای اسلام وسیع تر و وسیع تر و وسیع تر...

و اما خدا کند از آنهایی نباشیم که آیندگان به حالمان نظاره کنند و ببینند از این اسلام به این زیبایی فقط پوسته ای را دیدیم و آن را گوشه اتاق هایمان و روی دیوارهایمان جا گذاشتیم!}

السلام علیک یا رسول الله(ص)