حضرت معصومه (س) به همراه چند تن از برادرانش یکسال بعد از اینکه امام رضا را به اجبار و اکراه به خراسان منتقل می کنند به قصد دیدار مجدد برادر به سمت خراسان رهسپار می شوند.
بعد از اینکه در ساوه به بیماری سختی مبتلا می شوند از همراهیان می خواهد که او را به وادی قم برسانند. ظاهرا ایشان از وجود چنین مرکز قدرتمند شیعی و عمق محبت ساکنان این منطقه نسبت به خاندان عصمت و طهارت آگاه بودند.
در اینجا می خواهیم مختصر اشاره ای داشته باشیم به دلایل واهداف سفر این حضرت که برخی کتب ذکر کرده اند:
1-همانطور که می دانید حضرت معصومه(س) با امام رضا(ع) خواهر تنی بودند و از یک مادر متولد شده اند. عشق و علاقه این دو حضرت به هم یکی از دلایلی بود که باعث این هجرت شد.زیرا تحمل جدایی و فراق برادر برای این حضرت سخت و دشوار بود.
2- دومین دلیل این بود که حضرت معصومه در میان دختران امام موسی کاظم(ع) از همه نظر ،چه در علم و چه در پاکدامنی و ورع و بزرگواری برتری داشته است. ایشان به دلیل اعتراض به شیوه کاری حکومت عباسی و عدم مشروعیت حاکمانش دست به مهاجرت زدند تا مردم مدینه به این فکر فرو روند که واقعا امام رضا برای چه به خراسان رفت!
3-حضرت چون می دید پنج تن از برادرانش قصد دیدار امام را دارند به قصد سفر و همراهی با آنها تصمیم به سفر گرفت.
5-نقل شده که امام رضا(ع) از مرو نامه ای به خواهر گرامی اش می نویسد و به دست یکی از غلامان می دهد تا آن را به دست حضرت معصومه برسانند.آن حضرت بعد از دریافت نامه آماده سفر می شوند.البته جزئیات بیشتر این نقل خیلی در تاریخ ذکر نشده و اینکه حضرت چه در نامه خواندند و یا غیره هنوز مبهم است.
6-حضرت معصومه همانند سایر علویان جهت نجات از ظلم و ستم و انتشار و تبلیغ آئین محمدی(ص) و آشکار کردن چهره حاکمان عباسی و مظلویت خاندان اهل بیت(ع) هجرت کردند.درست همانند امام رضا(ع) که در طول میسر سفر به مرو بارها مردم را نسبت به جایگاهشان در جامعه مسلمین روشن ساختند.
7-حضور نداشتن امام رضا در مدینه بسیار محسوس بود. مدینه سرد و خاموش بعد از رفتن امام رضا(ع) برای اهل بیت ایشان به خصوص حضرت فاطمه معصومه(س) قابل تحمل نبود.
8- خاندان اهل بیت که از سخت گیری و هتک حرمت و ظلم و ستم آنها آگاهی داشتند بیم این را دادند که امام رضا(ع)در خراسان به شهادت برسد و به همین علت برای پشتیبانی از امام مدینه را به مقصد ایران ترک کردند.
9- و در آخر چون حضرت معصومه روحی بزرگ و آینده نگر داشت و با توجه به آینده قم و محوریتی که بعدها برای این سرزمین پیش می آیدبدین دیار روی آورد.همانطور که آن حضرت در ساوه بیمار شد ولی از قم سراغ می گرفت و بعد از 17 روز که در قم بود از دنیا رفت.
عدم ازدواج این حضرت هم از نکات جالب توجه است که در پست بعدی به آن خواهیم پرداخت.
