بانوی مهربان

چه دیر به نگاه معصومانه ات

غبطه خوردم

من شرمسار

من بازنده و تو

چه پرنده ی سبکبالی بودی و چه زود پر کشیدی... افسوس...به تو چه دیر رسیدم و تو که پرکشیدی آسمان درخشید...مهتاب کم آورد...

چه خوب زمانه ای رفتی و سراسر نور شدی و درخشیدی...

هادی جان نمی دانی چقدر این روزها  تاریکی آزارم می دهد... تاریکی بیمناک قبل از سقوط... چه پرتگاه بزرگی...

خوشا به حالت هادی جان...