یکی از دوستان تعبیر خوبی داشت...
مادر معنوی ما ایرانی ها بی بی است
مادری مهربان...
وقتی می ری حرم به این فکر کن که دست خالی بر نمی گردی.
کلمه ها چرا اینقدر کم هستند؟
مگر می شود از دستان گرم و سخاوت مندانه اش شعری سرود...حرفی زد...قصه ای گفت...
--
تقدیم به همه مادر های ایرانی
روزتان مبارک
--
1{خودمونیش اینه که شرمنده دستهای چروک خورده مادرم هستم...}
2{ این پست تقدیم به همه اونهایی که دلتنگ یک لحظه با مادرشان بودن، هستند... بهشت زیر پای مادران است...آرام و آسوده پر می کشند...همه شان...فرقی هم نمی کند...اعتقاد من این است}
3{...}
۴{دوست داشتم از مناسبتی نوشتن که یه دوسالی می شه دچارشم رهایی پیدا کنم ولی چه کنم که
حرف دگر یاد نداد استادم!}
+ نوشته شده در شنبه هشتم تیر 1387ساعت 14:15  توسط مجتبی
|